Kategoria: Bez kategorii

Choroba Alzheimera  to często występująca choroba neurodegeneracyjna, która dotyczy ludzi starszych, głównie po 65 roku życia, choć zdarza się u osób młodszych, po 40 roku życia. Choroba ma bardzo przykre objawy: chory ma kłopoty z pamięcią, sprawnym myśleniem, traci umiejętność zrozumiałego mówienia. Alzheimera początkowo można pomylić z demencją starczą, która zaczyna się w podobnym okresie.

Choroba Alzheimera – przyczyny i objawy

Przyczyny choroby nie są do końca poznane, wiadomo jednak, że duży wpływ mają czynniki genetyczne. Często powodem zachorowania jest mutacja genów, która prowadzi do rodzinnej postaci choroby. Choroba Alzheimera częściej występuje u kobiet, inne predyspozycje do zachorowania to chore osoby w rodzinie, cukrzyca, a także czynniki społeczne, tj. niskie wykształcenie, brak zainteresowań wpływających na pracę mózgu. Choroba rozwija się powoli – chory początkowo nie pamięta o drobnych rzeczach, zapomina o wydarzeniach z przeszłości. Z czasem objawy pogłębiają się, występują kłopoty z orientacją w terenie, osoby chore często gubią się, nie wiedzą jak trafić do domu. To powoduje złe samopoczucie, zmiany nastroju, apatię. Im choroba jest bardziej nasilona, objawy są bardziej przerażające, chorzy wymagają stałej opieki. Występują zaburzenia mowy, z czasem chorzy nie poznają członków rodziny, są ciągle poirytowani, mogą pojawić się urojenia oraz omamy. W ostatniej fazie choroby pacjenci nie są w stanie samodzielnie funkcjonować, wymagają stałej opieki, pomocy w wykonywaniu najprostszych czynności, tj. mycie, jedzenie, ubieranie. Nie są w stanie poruszać się, muszą być pieluchowani, ponieważ mają kłopoty z utrzymaniem moczu i stolca. 

Jak odróżnić demencję od alzheimera?

Chorobę Alzheimera, zwłaszcza jej postać łagodną, można pomylić z demencją starczą. Jednak objawy demencji są dużo słabsze, szybko mijają. Demencja od alzheimera różni się m.in. tym, że:

• Osoba starsza może chwilowo zapomnieć nazwy danej rzeczy lub jej lokalizacji, ale po pewnym czasie przypomina sobie o tym.
• Senior może potrzebować pomocy w obsłudze nowych technologii, ale pamięta jak obsługiwać sprzęty od dawna dostępne w domu. Osoby chore na Alzheimera tracą tę umiejętność. 
• Zdrowy starszy człowiek może mieć chwilowy problem ze znalezieniem potrzebnego słowa, u chorych na Alzheimera problem jest mocno nasilony, prowadzi do całkowitego zaniku umiejętności wysławiania się.

Podobnych różnic jest dużo więcej, pokazują one, że demencja jest odwracalna, a choroba Alzheimera nasila się, przy czym proces chorobowy można jedynie spowolnić przez odpowiednie leczenie. Demencja a Alzheimer to zupełnie inne jednostki, dlatego, aby ostatecznie potwierdzić chorobę Alzheimera, należy wykonać szereg badań, np. tomografię komputerową i rezonans magnetyczny. Pierwszym badaniem jest krótka skala oceny stanu psychicznego oraz test zegara, które pozwalają na wykrycie pacjentów zagrożonych Alzheimerem. W zaawansowanej chorobie dochodzi do zaniku mózgu, który widoczny jest w badaniach obrazowych.

Jaki lekarz leczy demencję starczą?

Demencja starcza i Alzheimer wymagają opieki innych specjalistów. W pierwszym wypadku wystarczy lekarz rodzinny, a drugim potrzebne jest specjalistyczne leczenie u neurologa i geriatry. Demencja starcza to nie choroba, dlatego nie wymaga szczególnego leczenia. Seniorzy powinni regularnie kontrolować swój stan zdrowia u lekarza rodzinnego, a ten, w przypadku wykrycia niepokojących zmian, może zlecić konsultacje u specjalisty. Gdy objawy demencji są bardzo nasilone, ale nie wskazują na Alzheimera, można zastosować leczenie farmakologiczne. Bardzo ważna jest samodzielna praca seniora, która ma za zadanie ćwiczenie mózgu. Polecane są krzyżówki, łamigłówki, gry karciane i planszowe, czytanie prasy i książek. Stan osób starszych może poprawić prawidłowa, dobrze zbilansowana dieta oraz ćwiczenia, zwłaszcza aktywność na świeżym powietrzu. 

Jak widać, Alzheimer i demencja mają wiele cech wspólnych, ale główną różnicą jest stopień nasilenia i czas trwania objawów. Demencja starcza, w różnym stopniu nasilenia, dotyczy niemal każdej osoby w wieku powyżej 70 lat. Choroba Alzheimera występuje rzadziej, ale jej objawy są nasilone, prowadzą do całkowitej utraty samodzielności.

Choroba Alzheimera to jedno z najpoważniejszych schorzeń dotykających osoby starsze. Ze względu na jej specyfikę pierwsze pojawiające się objawy bardzo często bywają mylone z typowymi symptomami starości. Dowiedz się, czy to choroba Alzheimera jest przekazywana genetycznie.

Choroba Alzheimera – czym jest i jak się objawia? 

Choroba Alzheimera należy do grupy schorzeń neurodegeneracyjnych wieku starczego i jest nieodłącznie związana z zachodzącymi w mózgu zmianami. Chorobie towarzyszy upośledzenie funkcji poznawczych, czyli myślenia, orientacji, pamięci czy rozumienia i dokonywania wyborów. W pierwszym okresie choroby pojawia się charakterystyczna utrata kontroli nad emocjami, zachowaniem i motywacją. 

Jak do tej pory nie jest znany dokładny mechanizm powstawania choroby, jednak wiele wskazuje na to, że jej przyczyną jest odkładanie się w pewnych obszarach mózgu (dokładnie w strukturach układu limbicznego) konkretnych rodzajów białek – beta-amylonu i białka tau. Powodują one stopniowy zanik neuronów, upośledzenie ich funkcji oraz zmniejszenie się ilości substancji, które odpowiedzialne są za przekazywanie informacji w układzie nerwowym. Przekłada się to na stopniową utratę funkcji intelektualnych oraz otępienie.

Na ten moment choroba Alzheimera jest nieodwracalna i nieuleczalna. Badania wskazują na to, że w Polsce choruje obecnie około trzystu tysięcy osób, a statystyki demograficzne prognozują, że z czasem ta liczba będzie się zwiększać. Choroba zwykle dotyka osób po sześćdziesiątym piątym roku życia, a pewne badania wskazują na to, że ryzyko jej wystąpienia wzmagają niektóre choroby naczyniowe. 

Alzheimer a geny – czy możemy odziedziczyć chorobę? 

Obecnie przypuszcza się, że choroba Alzheimera jest uwarunkowana genetycznie. Wynika to z faktu, że ryzyko zachorowania jest wyższe u osób, w których rodzinie ktoś na to schorzenie cierpiał.  Naukowcy wyróżniają kilka genów, których nosicielstwo może zwiększyć ryzyko zachorowania na Alzheimera. W zależności od tego, jakich genów jesteśmy nosicielami, możemy zapaść na to schorzenie o wczesnym lub późnym początku. W bardzo rzadkich przypadkach (około pięciu procent) choroba rozpoczyna się wcześnie, czyli przed sześćdziesiątym rokiem życia. 

Dziedziczenie Alzheimera najczęściej wiąże się z przekazywaniem genów przez rodziców. Mało możliwe jest natomiast dziedziczenie z drugiej linii, czyli po dziadkach.

Chociaż jest to choroba w pewnym stopniu genetyczna, do jej powstania w dużej mierze mogą przyczynić się czynniki środowiskowe oraz styl życia. Badania dowiodły, że przypadłości takie jak nadciśnienie tętnicze czy zakrzepica żylna oraz podwyższony poziom cholesterolu mogą znacznie wzmagać ryzyko choroby.

Jeżeli w naszej rodzinie występowały przypadki choroby Alzheimera dobrym rozwiązaniem będzie wykonanie badań genetycznych. Otrzymując ich wynik, będziemy mieli pewność, że jeżeli chcemy uniknąć zachorowania, warto zmienić styl życia, bowiem w ogromnej ilości przypadków nawet pozytywny wynik nie jest ostatecznym wyrokiem.

Choroba Alzheimera może zaskoczyć ludzi prawie w każdym wieku. Jest to typ choroby neurodegeneracyjnej powodującej otępienie i utratę pamięci. Zdecydowanie najczęściej dotyka osoby starsze, np. w przedziale wiekowym 60-65 lat, jednak może rozwijać się w organizmie zdecydowanie młodszej, m.in. w wieku 30 lat. Warto zwracać uwagę na pierwsze jej objawy, ponieważ są bardzo łatwe do rozpoznania i zdiagnozowania. Najgorszym co może się przytrafić ludziom, jest zlekceważenie takich objawów, ponieważ im później się je zauważy, tym szybciej będą postępować.

Choroba Alzheimera – jak się objawia?

Zaawansowana choroba Alzheimera wywołuje wiele niekorzystnych zmian w funkcjonowaniu ludzkiego mózgu, w tym:

• ogromne kłopoty z pamięcią,
• niemożność myślenia abstrakcyjnego,
• zaburzenia mowy oraz pisania,
• ograniczona koordynacja ruchowa.

Jeśli zauważy się u siebie takie objawy, warto udać się do specjalisty po diagnozę, którą można w obecnych czasach uzyskać praktycznie od ręki. Problemy z pamięcią w wieku 30 lat mogą okazać się bardzo niepokojące, dlatego też absolutnie nie można ich zlekceważyć i pozostawić samym sobie, ponieważ choroba może rozwinąć się w zaawansowane stadium w przeciągu kilku kolejnych lat. Blisko połowa komórek nerwowych znajdujących się w mózgu umiera w ciągu 7-12 lat. Objawy Alzheimera w młodym wieku są praktycznie takie same, jak u osób starszych, choć w młodym wieku problemy z pamięcią są dużo łatwiejsze do rozpoznania i powinny zwrócić uwagę  najbliższego otoczenia osób chorych.

Ciekawostką związaną z chorobą Alzheimera jest to, że zaburzenia pamięci dotykają w pierwszej kolejności wszystkich tych doświadczeń, które przebyło się w ostatnim czasie. Co za tym idzie człowiek może zapomnieć, co robił w zeszłym tygodniu, ale będzie doskonale pamiętał czasy swojego dzieciństwa.

Choroba Alzheimera – jak szybko będzie postępować?

Warto dowiedzieć się jak szybko postępuje choroba Alzheimera, aby móc w porę zareagować i udać się do doświadczonego specjalisty. Jeśli mózg ludzki jest trenowany od wczesnych lat młodości, wtedy choroba postępuje łagodnie. Jeśli jednak nie będzie on w żaden sposób trenowany, wtedy choroba będzie działać intensywnie, a objawy będą występowały w znacznie krótszym czasie.

Choroba Alzheimera podzielona jest przez specjalistów i naukowców na siedem konkretnych etapów. W pierwszym etapie nie zauważa się u siebie żadnych rażących zmian w funkcjonowaniu mózgu oraz organizmu. Drugi etap opiera się na niewielkich zmianach chorobowych, w tym na zapominaniu mało istotnych doświadczeń życiowych. W trzecim etapie chory występują poważne problemy z pamięcią i u pacjenta pojawiają się zachowania nieadekwatne do danej sytuacji. Na czwartym etapie chory zapomina nazw przedmiotów, ulic, a nawet imion bliskich. W piątym etapie osoba chora na Alzheimera zapomina o ostatnich wydarzeniach ze swojego życia. Szósty etap charakteryzuje się brakiem rozpoznawania kogokolwiek z krewnych, natomiast wiele osób zastanawia się, jak długo trwa ostatni etap choroby Alzheimera. Objawia się mocno utrudnioną komunikacją z chorym oraz widocznymi oznakami umierania. Zazwyczaj ten etap trwa od jednego roku do dwóch lat.

Opieka nad chorym na Alzheimera stwarza przed opiekunem wyzwanie otoczenia pacjenta pomocą psychologiczną oraz zapewnienie mu bezpieczeństwa w codziennym funkcjonowaniu. Chorzy, których choroba jest w początkowym stadium rozwoju, będą potrzebowali mniej zaawansowanych form wsparcia. Natomiast osoby w zaawansowanym stadium choroby poza otoczeniem troską, zapewnieniem komfortowego otoczenia oraz kontaktu z najbliższymi, będą wymagali ustalenia planu opieki nad pacjentem z chorobą Alzheimera, który szczegółowo określi zakres niezbędnych czynności i ich częstotliwość.

Jak postępować z chorym na Alzheimera?

Obserwując zmiany chorobowe, wyprzedzaj konieczność reakcji na zachowania chorego, mogące stanowić niebezpieczeństwo dla niego oraz pozostałych domowników. Podstępna choroba, powodująca stopniowe wyłączenie funkcji mózgu, odpowiedzialnych za pamięć i koncentrację, powoduje coraz bardziej zaawansowane zaniki pamięci, mogące przyczyniać się do odczucia dezorientacji, osamotnienia, a z czasem paniki, wywołującej napady lęku. Chory na Alzheimera nie powinien spędzać większości dnia samotnie. Najlepszym sposobem na zahamowanie oznak choroby są stymulujące pracę mózgu zajęcia artystyczne, terapia muzyką, sztuką oraz zapewnienie kontaktu ze zwierzętami. Znakomicie sprawdza się pies, który już przed chorobą  był wiernym przyjacielem. Choremu należy zapewnić poczucie bliskości członków rodziny i bezpieczeństwa. Jak opiekować się chorym na Alzheimera? Doskonale sprawdza się wspólne przeglądanie zdjęć, czytanie, wykonywanie ćwiczeń pamięciowych. Świetnie oddziałują krótkie spacery po znajomej okolicy. Jak postępować z chorym na Alzheimera, który musi zostać sam w domu? Nie zostawiajmy na wierzchu cennych przedmiotów, takich jak kluczyki do samochodu. Odzież chorego oznaczmy informacjami z danymi i numerem telefonu kontaktowego. Zabezpieczmy okna i schody. Zadbajmy o bezpieczeństwo działania sprzętów, takich jak kuchenka, naczynia i przybory kuchenne. Na szafkach przyczepmy kartki z oznaczeniami, co się w nich znajduje. Żywność zostawmy w widocznym, stałym miejscu.

Jak opiekować się chorym na Alzheimera w domu, podczas postępującej choroby?

Opieka nad chorym na Alzheimera w domu, w miarę postępu procesu chorobowego wiąże się z poświęceniem nieustannej uwagi osobie chorej. W zaawansowanym stadium choroby pacjent może nie poznawać bliskich (najczęściej rozpoznaje jedną, dwie osoby), może zapominać o prawidłowej realizacji czynności fizjologicznych. Stała opieka nad chorym, wymaga całodobowej gotowości do udzielenia pomocy, wspomagania w czynnościach pielęgnacyjnych i podstawowych, dlatego coraz większa liczba zapracowanych osób, członków rodziny chorego, decyduje się skorzystać z usług wykwalifikowanych opiekunów lub ośrodka, w którym chory znajduje się całodobowo pod opieką personelu medycznego. Choroba Alzheimera wiąże się z dezorganizacją życia całej rodziny, warto zatem wspomagać się wzajemnie w opiece nad chorym, aby dostarczać mu pozytywnej energii na co dzień. Zmęczenie i frustracja niekorzystnie wpływają na stan psychiczny chorego.